Zwangerschap en de start van je leven horen in dit model bij de mogelijke oorsprongen van een imprint. Hoe die periode doorwerkt, verschilt per persoon. Een huidige reactie bewijst niet dat er vóór of tijdens de geboorte iets is gebeurd.

Bijvoorbeeld: je wilt onderzoeken waarom veranderingen je veel onrust geven. De oorzaak ligt daarmee nog niet vast.

In je eerste relaties leer je hoe het is om steun, aandacht en nabijheid te krijgen. Wat je toen gewend raakte, kan een rol spelen in hoe je later contact maakt en grenzen aangeeft.

Bijvoorbeeld: je past je snel aan, omdat je gewend bent veel rekening met anderen te houden.

Sommige gebeurtenissen blijven je bezighouden. Binnen het imprints-model kijk je naar wat een ervaring voor jou heeft betekend en welke reacties je nu nog herkent.

Bijvoorbeeld: na een pijnlijke afwijzing vind je het spannend om opnieuw te laten zien wat je voelt.

Dit onderdeel gaat over patronen binnen families. Denk aan gewoonten, rollen en manieren van omgaan met emoties die je van huis uit meekrijgt. Een familiepatroon is geen bewijs dat jij een specifieke ervaring van een voorouder draagt.

Bijvoorbeeld: in jouw gezin hoorde je vaak dat je sterk moest zijn. Hulp vragen voelt daardoor misschien onwennig.

Epigenetica onderzoekt hoe de activiteit van genen wordt geregeld zonder dat de DNA-code zelf verandert. Het is geen methode om persoonlijke herinneringen uit je genen af te lezen. Of en hoe effecten van ervaringen bij mensen over meerdere generaties worden doorgegeven, is nog onderwerp van onderzoek.

Dit schema kan geen epigenetische oorzaak bij jou vaststellen.

Ook de wereld waarin je opgroeit geeft boodschappen mee: wat normaal is, wat gewaardeerd wordt en wat je beter voor jezelf kunt houden. Dit onderdeel gaat over de invloed van een groep, cultuur of generatie.

Bijvoorbeeld: je hebt meegekregen dat rust nemen lui is en vindt het lastig om zonder schuldgevoel te ontspannen.

Dit gaat over wat je voelt. Een situatie kan bijvoorbeeld verdriet, schaamte of angst oproepen. Je kunt stilstaan bij de aanleiding, wat je nodig hebt en of je deze reactie vaker herkent.

Bijvoorbeeld: een korte opmerking raakt je en je merkt dat je je terugtrekt.

Dit gaat over je gedachten en overtuigingen: de regels die je voor jezelf bent gaan hanteren. Soms merk je pas hoeveel invloed zo’n regel heeft wanneer je probeert iets anders te doen.

Bijvoorbeeld: de gedachte “ik moet het goed doen” maakt het moeilijk om iets nieuws te proberen.

Dit gaat over wat je in je lichaam opmerkt, zoals gespannen schouders of een onrustige ademhaling. Lichamelijke klachten kunnen veel oorzaken hebben; het schema vertelt niet wat de oorzaak van een klacht is.

Bij nieuwe, aanhoudende of onverklaarde klachten is beoordeling door een arts belangrijk.

Dit gaat over het beeld dat je van jezelf hebt en de rollen die je gewend bent te vervullen. Je kunt onderzoeken of zo’n rol nog bij je past en waar je meer ruimte wilt ervaren.

Bijvoorbeeld: als jij altijd “degene die alles regelt” bent, kan ontvangen of nee zeggen lastig voelen.